25 Şubat 2014 Salı

Neden böyle oluyor?

    "Neden böyle oluyor?" diye sormaktan alamıyorum bazen kendimi.Her şey üzerine üzerine gelir ya işte en çok o zamanlar takılır kafama bu soru.Maalesef hiçbir zaman net ve adam akıllı bir cevabı yok. 


    Sebebi yanlış zaman,yanlış seçim,yanlış insan,yanlış kelimeler,yanlış duygulardır kimi zaman.Tabi bu yanlışlar üst üste gelip,bir yumru gibi insanın içine oturunca durum daha da vahim bir hal alıyor.Pişmanlıklar,keşkeler peşini bırakmaz oluyor.Peki böyle kötü durumlarda ne yapmalıyız?

 

     Yakınmak,bağırmak,çağırmak,isyan etmek,ağlamak boşuna.Masallardaki o sihirli değnek gerçek hayatta işlevsiz maalesef.Bir an da düzelivermez hiçbir şey.Yine tek fayda kensisindedir insanın.Zamanla insan kendi onarır hasarlarını,kendi sarar yaralarını.

 

     İnsan en dibe vurmuşken tüm çareler,mutluluklar uzaklarda görünebilir.Çok uzaklarda...Belki bulutlar kadar yükseklerde,belki yedi kat toprağın altında,belki de başka bir insanın kalbinde görünür ama görünüşe aldanıp yerinde saymak yerine,ulaşmak için harekete geçmek bizim elimiz de. 

 

     Çok yakınımızda olmasına rağmen hep bizden uzakta oldugunu sanarız.. Ya da hiç sahip olamayacağımızı.İnsan isterse her şeyle mutlu olabilir.En ulaşılamaz gördüklerine ulaşır.Yeterki isteği ve umudunu kaybetmesin..Elinde kalanlardan güç alarak istediklerini elde etmeye çalışmalı mutlu olmak için.

 

 

"Mutluluk her an vardır. Yeter ki en karanlık anlarınızda ışığı açmayı sakın unutmayın."


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder